Dag (trouwe) bloglezers.
Wat een zomer was het toch! Dit jaar was hij terug gevuld, en alle ingredienten waren aanwezig om er de zomer van mijn leven van te maken!
Het begon allemaal op de (bij mij toch befaamde) 3de dag van juli. Uit de vele berichten op mijn weblog bleek dat ik toen voor 4 weken op reis ging naar het Flowtrack Surfkamp in San Vicente, Spanje. Ik was er in de eerste plaats op een (al zeg ik het zelf) welverdiende vakantie waar ik mijn ‘surfskills’ kon bijschaven en ik kon genieten van de prachtige uitzichten en het (meestal) goede weer. Maar ik was ook door Flowtrack aangesteld als ‘De Flowtrack Fotograaf”, deze functie hield gewoon in, dat ik foto’s moest nemen waarin het kamp en de gasten in beeld werden gebracht. Dat is volgens mij aardig gelukt, en ik heb wel zeer mooie foto’s staan!
Tijdens die eerste 4 weken dat ik daar was, hebben we zalige dagen gehad, gevuld met surf, beach, zon en kilo’s fun! Wat me daar vooral opviel, was dat de zondag inderdaad een feestdag was, want bijna elke zondag scheen de zon en waren er mooie golven van 1 – 1,5m met uitschieters van soms wel 2m! Volgens het Flowtrack weekprogramma staat er de zondagavond telkens een quiz op het programma, maar tijdens de periode die ik daar gezeten heb, heb ik de quiz geen enkele keer meegedaan, maar ben ik telkens een “avondsurftje gaan zetten”. En elke keer betekende het surfen kilo’s fun voor mij!
Ik herinner mij nog de grootste dag die we daar hebben gehad, de voorspellingen zagen er veelbelovend uit en er waren van 2 – 2,5m voorspeld, gecombineerd met een redelijk grote golfperiode (de periode tussen 2 setgolven, hoe meer = hoe beter) en met niet al te veel wind. Kortom: Ideaal dus! Helaas klopten de voorspellingen weer een keer niet, er was een kleinere periode en er was iets meer wind dan voorzien, maar eigenlijk was dit niet zó erg, want door dat ietsje meer wind, waren de golven véél groter dan verwacht! De meeste golven waren inderdaad rond de 2,5m maar de grootste uitschieters die ik heb gezien haalden toch wel een hoogte van 4m op de face! Ik had m’n nieuwe surfplank toen nog niet, en aangezien ik de Spaanse golven nog niet zo gewoon was, heb ik jammergenoeg niet veel golven kunnen pakken, 1 kleine golf van 2m heb ik kunnen afsurfen, maar voor de rest heb ik niets deftigs gescoord… Maar no worry’s! Ik heb nog een veel betere sessie gescoord! Maar dat verhaal spaar ik op voor iets verder in dit HUGE verslag!
Uiteindelijk waren de 4 weken veel te rap voorbij… En ik kon het echt niet opbrengen om al naar huis te gaan. Daarmee kwam nog dat de bus te vol zat en er enkele mensen moesten achterblijven… Bijgevolg vroeg Flowtrack aan mij of ik geen “Surfcontainerverantwoordelijke” wou zijn.
De twijfel sloeg alom toe, blijven of vertrekken… Uiteraard wou ik liefst van al blijven natuurlijk, maar ik had nog een job in Blankenberge bij de nieuwe Beachclub, mijn taak was normaal voorzien om surfles te geven. En aangezien ik zeer graag wou blijven in Spanje, heb ik dan nog maar eens gebeld naar de “baas” van de Beachclub of die job nu doorging of niet, en ik kreeg toen het grove antwoord: “Je moet bij ons niet komen werken, Geert zal de surflessen geven.” Daar kon ik toen echt niet mee lachen, want ik had met de baas afgesproken dat ik surfles zou geven op hun surfkampen aan de Belgische kust. “Je moet gewoon nog maar een keer bellen eind juli voor verder af te spreken en het contract te ondertekenen”, zei hij me toen, maar hij kende me blijkbaar opeens zelfs niet meer…
In feite was het een geluk bij een ongeluk, aangezien ik die job blijkbaar toch niet had, kon ik nog gerust enkele weken in Spanje verder vertoeven. Ik belde naar mijn lieve, lieve ouders en geluk, ik mocht nog een weekje blijven!
Ik was dus officiëel de “Surfcontainerverantwoordelijke”. Die job hield in dat ik verantwoordelijk was voor al het surfmateriaal: Surfplanken, zwemvliezen, wetsuits, bodyboards, herstellingen, beachgames, aankoop nieuw materiaal, …
En zo vloog die week ook voorbij, toen ze me vroegen om nog een week te blijven werken, was ik natuurlijk direct verkocht;-). Ik belde toen terug naar m’n lieve, lieve ouders, en wat een geluk, ik mocht nog een week blijven!
Ik oefende die week dus opnieuw dezelfde functie uit, die ik overigens met hart en ziel deed!
En deze week gebeurde het, ik herinner het mij nog goed, de zaligste sessie van deze zomer! Het was donderdagochtend, de voorspellingen zagen er perfect uit, golven van 2,5 – 3m, hoge periode en een zacht offshore windje! Dat beloofde dus! We stonden op om 6u ‘s ochtends en vertrokken in de duisternis naar onze favoriete spot “Playa de Gerra”. Eenmaal daar toegekomen zag het er zalig uit! Mooie lijntjes die mooi, barrelend afliepen over een afstand van 200-300m, het eerste licht kwam er al door, het was zalig! Gemotiveerd als we allemaal waren, gingen we direct het water in, ik lag er als eerste in, ik peddelde met superveel gemak door de branding, en zag hoe mooie holle brekers mooi afliepen. De zon kwam juist op, en samen met de nevel van de gebroken golven, was dit zicht zalig! In het begin had ik het een beetje moeilijk om de juiste golven te vinden, maar achteraf ging het wel zonder problemen. En er was juist 1 golf die door m’n hoofd blijft spoken, ik lag mooi aan de peak, peddelde in met al m’n kracht die ik al had, en ik had de golf. Ik dropte de golf mooi naar beneden, ik had super veel snelheid en draaide mooi naar boven, recht in de barrel, ik viel na enkele seconden, maar ik herinner me nog altijd dat ene beeld, ik mooi in de barrel, en de opkomende zonnenstralen die erdoor schetterden, die golf zag er zo glassy uit! Zalig! Bijna was ik uit die barrel gekomen, maar net op het juiste moment viel ik toch wel zeker:-(. Maar dat beeld blijf ik onthouden in mijn gedachten! *zucht*…
Na die sessie kon ik er nog geen genoeg van krijgen om naar België terug te keren, en ze vroegen om nog een week te blijven, en na het nodige heen en weer gebel, mocht ik uiteindelijk voor de laatste keer nog een week blijven! Het was een week met redelijke golven, en de laatste vrijdag die ik er was, gebeurde het… Ik scoorde m’n eerste barrel in m’n leven waar ik succesvol ben uitgekomen! Het was de 4de sessie van die dag, en ‘s avonds was ik kapot!!!!
Uiteindelijk had ik nog altijd geen zin om naar huis te gaan, maar ik ben dan toch nog eens naar Belgenland gekomen:-(…
Ondertussen zijn we 1 september gepasseerd en dat betekent dus de start van het nieuwe schooljaar. Dit jaar zit ik terug in de studierichting Elektriciteit – Elektronica, maar ik zit eindelijk in de 3de graad! En vooral op het internaat zijn er veel verschillen: we hebben langere ontspanning, we mogen langer opblijven en we mogen de woensdagmiddag in het stad om te relaxen of om inkopen te doen. Op die manier ben je toch eens weg van het strenge internaatsregime.
Voila, tot zover mijn verslagje:P
Tot de volgende!
groeten, Nathan
